‘La ilaha illa Allah. Muhammudu rasulu Allah.’ ‘Er is niets goddelijks behalve God. Mohammed is zijn profeet.’ Dit is de geloofsbelijdenis, de shahada, de eerste en belangrijkste van de vijf pilaren of verplichtingen van de islam, de godsdienst van Marokko. Het woord ‘islam’ betekent letterlijk ‘overgave aan de wil van God’. Vijfmaal per dag moet de islamiet bidden en hij spreekt dan de shahada uit. Voorafgaand aan het gebed worden eerst gezicht, voeten en armen gereinigd. Het ritueel van het bidden, de salat, is de tweede pilaar. Vanaf de minaret wordt aangekondigd wanneer het tijd is voor de salat. De overige drie verplichtingen of pilaren zijn het geven van aalmoezen aan de armen ofwel de plicht tot zakat, het vasten tijdens de heilige maand ramadan, saum genaamd, en de hadj, de bedevaart naar Mekka. Deze vijf pilaren of verplichtingen staan in de koran, de heilige schrift van de islam, die in de 6e eeuw werd opgetekend door de profeet Mohammed.

De religie in Marokko is voor 98,7% soennitisch islamitisch, 1,1 % christelijk en 0,2% joods.

Witte Koubbas en Moussems

Pelgrims beschouwen heiligen als wijze mannen (hoewel er ook een paar vrouwen waren) of artsen, en ze gaan dan ook naar hun koubbas of marabouts (tomben) voor advies of genezing. Sommige mensen binden stroken stof aan de tralies van een tombe, om zo hun overeenkomst met de heiligen te bevestigen. Anderen zetten olie in de tombe, zodat die zich vermengt met de baraka (zegen) van de heilige en vervolgens gebruikt kan worden om een zieke te genezen. Vooral vrouwen gaan naar marabouts voor hulp en advies.

Rondom bepaalde heiligen zijn broederschappen van de Sufi ontstaan. De tombe wordt in dat geval zaouia genoemd. De belangrijkste zaouia’s (broederschappen) in Marokko zijn de Aïssaoua in Meknes, de Gnaoua en de Regraga in Essaouira, de Taibia in Ouezzane en de Raissounia in Chefchaouen.

De geboortedag van een heilige wordt gewoonlijk gevierd met een festival, moussem genaamd, dat bestaat uit een aantal dagen feesten en bidden.