Het volk

Samenstelling en spreiding Marokko telt volgens de laatste schattingen (2006) een bevolking van ruim 32.800.000.  Ongeveer 36% daarvan bestaat uit Berber(volken), 20% is Arabier en 40% is gearabiseerd Berber. De helft van de buitenlanders in Marokko (ca. 60.000) is Frans. Verder wonen er  Spanjaarden en Algerijnen. De Berbers, van wie nog slechts 36% Berber in culturele zin genoemd kan worden, bewonen vooral de gebieden van de Hoge Atlas en de Midden Atlas en zijn voorland, het stroomgebied van de Sous, en het Rif. Ongeveer 2,8% van de bevolking in Marokko is negroïde. Het aantal joden liep tussen de 1969 en 1989 terug van 162.000 tot 30.000. de bevolking is ongelijkmatig over het land verspreid. Op 1/10 van de oppervlakte leeft 2/3 van de bevolking in het noordwesten en westen van het land. Het dichtstbevolkt zijn de vruchtbare gebieden aan de kust, en ook het Seboelaagland (Rharb), de Rif en het westelijk deel van de Meseta (ten westen van de Midden Atlas).

 
Stedelijke bevolking

Door het urbanisatieproces groeide de stedelijke bevolking, waardoor het rurale karakter van de Marokkaanse samenleving veranderde. In 2001 leefde 56% van de totale bevolking in steden, in 1960 was dat nog 29%.

De vijf grootste steden Marokkaanse steden:

1) Rabat:  1,4 miljoen inwoners
2) Casablanca: 3,5 miljoen inwoners
3) Marrakech: 1,6 miljoen inwoners
4) Fes:  1 miljoen inwoners
5) Oujda:  1 miljoen inwoners

De bevolkingsgroei was voor 2001  1,6% en de gemiddelde levensverwachting 67,5 jaar.

Marokkanen in het buitenland:

Tussen de 0,6 en 1 miljoen Marokkanen gingen vanaf begin jaren zestig als gastarbeider werken in West-Europa, van wie 40% in Frankrijk. Velen keerden niet terug en gezinnen herenigden zich in Frankrijk, Nederland, België en andere West-Europese landen.

De Marokkanen in het buitenland bleven geld overmaken naar Marokko en onderhielden familiebanden met het land van herkomst.

Volgens het CBS leefden in 2002 ca. 284.000 eerste en tweede generatie Marokkanen in Nederland.