Geld

De Marokkaanse munteenheid is de Dirham onderverdeeld in 100 centimes. Er zijn biljetten in omloop van 200, 100, 50 en 20 dirham en munten van 10, 5, 1, ½ dirham en 20 en 10 centimes. De waarde van 1 dirham is ongeveer 10 eurocent (stand: maart 2007; kijk voor de dagkoers op www.travelex.com/nl/default.asp).

Bij aankomst op de luchthaven in Marokko kunt u euro’s wisselen. Mocht u laat aankomen dan kunt u op de meeste luchthavens (behalve in Fes) gebruik maken van pinautomaten waar u terecht kunt met giropas (met Maestro en cirrus logo) of bankpas. Ook in de grotere steden vindt u genoeg wisselkantoren en pinautomaten. Ten zuiden van het Atlasgebergte zijn er niet in alle plaatsen pinautomaten, maar wel in Ouarzazate, Tineghir en Zagora. Zorg dat u ook een bedrag aan contante euro’s bij u heeft in geval een pinautomaat niet functioneert. Beschadigde eurobiljetten worden niet geaccepteerd! Let er wel op dat u de wisselnota’s en pinbonnetjes bewaart voor het geval u de dirhams weer in wilt wisselen. Het verzilveren van travellercheques bij de bank kan een tijdrovende bezigheid zijn. In veel hotels kunt u travellercheques en contant geld wisselen. Accepteer geen beschadigde biljetten; die raakt u namelijk moeilijk weer kwijt. Zorg dat u altijd wat kleingeld bij de hand hebt voor bus, taxi, eten en drinken, fooien etc.

Fooien

In Marokko zijn fooien helemaal ingeburgerd. De lonen van bedienden zijn dermate laag dat iedere gift een welkome aanvulling op het (vaak schamele) inkomen vormt. In cafés, hotels, bistro’s en restaurants wordt een fooi van rond de tien procent verwacht.

In sommige gevallen, zoals bij het parkeren, is het geven van een fooi verplicht. Het is dan ook de vraag of je bij een parkeerwachter van fooien kunt spreken. Deze mensen zijn officieel aangesteld maar hebben geen loon; hun loon bestaat uit wat ze verdienen aan giften van klanten.

Souvenirs en afdingen

Op souvenirgebied is er in Marokko van alles en nog wat te koop: lederwaren, aardewerk, mozaïek, juwelen, tapijten etc. De gidsen zullen u de weg wijzen naar tapijtwinkels, boetieks en handelaren op straat en in de souks. Het honorarium van officiële gidsen bedraagt ongeveer 200 dirham voor een halve dag. Niet-officiële gidsen zijn verboden, maar soms wordt u toch door hen aangesproken. Spreek van te voren een prijs af met de gids. Wilt u iets kopen laat u dan niet inpakken door de geroutineerde handelaren die feilloos uw zwakke plekken zullen vinden. Het is gebruikelijk om af te dingen op alle artikelen, behalve als het gaat om levensmiddelen. Vaak worden exorbitante prijzen gevraagd. Zet laag in, bijvoorbeeld 1/3 of ¼ van de prijs en bepaal al voor het afdingen wat het maximum is waarop u uit wilt komen. Wordt u het niet eens over de prijs, dan zal dat van de kant van de verkoper gerespecteerd worden.

Bron: te gast in Marokko