Planten en dieren in Marokko

Het noorden van Marokko heeft een typisch mediterrane plantengroei, met o.a. kurkeiken, die sterk is beïnvloed door mens en dier.

Naar het zuidwesten toe krijgt de vegetatie een meer tropisch Afrikaans aanzien door het voorkomen van cactusachtige Euphorbia- en Acacia-soorten.

In het gebergte overweegt op de hoogvlakten het alfagras en op de hellingen zijn nog bosrestanten met o.a. de Aleppoden en boven de 2000 m een alpine vegetatie.

De dierenwereld in Marokko vertoont een interessante vermenging van circummediterrane (afkomstig uit de Palaearctische Regio, waartoe Marokko in wezen behoort; deze elementen zijn dus sterk Europees van karakter) en Afrikaanse elementen.

De Noord Afrikaanse, Barbarijse, Berber- of Atlasleeuw is reeds in de jaren twintig van de 20ste eeuw geheel uitgeroeid, evenals het Noord Afrikaanse hartenbeest (dat al eerder verdween) en het Atlashert (een vorm van het Edelhert, in plaats waarvan men het Spaanse Edelhert ingevoerd heeft). Van enkele soorten gazellen komen nog zeer gereduceerde aantallen voor. Panter en Jachtluipaard komen wellicht nog spaarzaam voor in Marokko.

De enige aap in Marokko, de Berberaap of Magot, is zeldzaam geworden, voornamelijk als gevolg van kaalslag van het gestaag verminderende bosareaal.

Jacht en natuurbescherming zijn weggelijk geregeld; desondanks is vooral de stroperij door nomaden aan de noordgrens van de Sahara een probleem. De kusten van Marokko herbergen een rijke zeefauna.